Charakterystyka hodowli psów rasowych

Charakterystyka hodowli psów rasowychO udomowieniu psa przesądziło przynajmniej kilka czynników, wśród których na szczególną uwagę zasługiwały charakterystyczne dla niego zdolności przystosowania się do otoczenia, a także niemożliwy do przecenienia instynkt stadny. Jeśli więc mówimy o powstaniu ras powinniśmy pamiętać, że ze zjawiskiem tym mamy do czynienia nie tylko w rezultacie używania zwierząt do zróżnicowanych celów. Nie bez znaczenia okazały się również naturalne różnice związane z ich budową, wielkością, umaszczeniem, czy też rodzajem owłosienia. Jeszcze zanim rozpoczęto planową hodowlę psów rasowych kojarzono je przede wszystkim po to, aby kolejne pokolenia zwierząt mogły okazać się jeszcze bardziej użyteczne. Doszło przy tym do powstania imponującej ilości odmian, z których te najbardziej przydatne były utrwalane na skutek działań prowadzonych w zamierzony sposób. Dziś brak jest danych, które odpowiedziałyby nam na pytanie o to, w którym momencie człowiek skoncentrował się na prowadzeniu planowej hodowli psów, o przełomie w tym zakresie można jednak mówić w odniesieniu do momentu, w którym ludzie zdecydowali się na zerwanie z koczowniczym trybem życia. Sama hodowla psów, tak samo zresztą, jak i hodowla innych zwierząt, stawia pewne wymagania. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na to, że niezbędna jest znajomość jej naukowych podstaw, o sukcesie nie można jednak mówić i wówczas, gdy zabraknie praktyki. Bardzo często mamy do czynienia z hodowlą amatorską, nie można przy tym utrzymywać, że zarówno wiedza, jak i doświadczenie są atutami wszystkich osób decydujących się na realizację tak zdefiniowanego zadania. Na szczęście, hodowcy-amatorzy nie są pozbawieni wsparcia, coraz częściej oferuje się im bowiem regulaminy hodowli z wytycznymi, które należy brać pod uwagę jako sugestie o kluczowym znaczeniu.

W Polsce w większości przypadków hodowli psów rasowych działa w oparciu o zasady, które zostały ustalone przez FCI. W praktyce oznacza to, że o nowej rasie można mówić w momencie, w którym grupa osobników należących do tego samego gatunku zaczyna posiadać zdolność do reprodukcji zachowując konsekwentnie te same cechy. Sam mechanizm przekazywania wspomnianych cech nie jest jednak wcale aż tak oczywisty, nie można wiec wykluczyć pewnych odchyleń od normy. Zapewnienie nadmiernym różnicom oraz uściślenie kryteriów oceny wydaje się naturalnym dążeniem, stąd też w pewnym momencie musiało dojść do stworzenia tak zwanych wzorców ras. Wzorzec najłatwiej można zdefiniować jako opis idealnego psa danej rasy i jest to podstawowe narzędzie nie tylko dla hodowców, ale również dla sędziów. Hodowcy odwołują się do niego, bo wyhodowanie psa idealnego jest ich największym wyzwaniem, sędziowie zaś zajmują się porównywaniem psów ze wzorcem podczas wystaw, aby ocenić, która hodowla i który jej przedstawiciel radzi sobie najlepiej z tego rodzaju wyzwaniem.

Oczywiście, samo określenie „hodowca” również doczekało się definicji, stało się to przy tym już jakiś czas temu. Jest to, w świetle polskiego prawa, członek Związku Kynologicznego, który może się pochwalić posiadaniem jednej lub więcej suk hodowlanych oraz zatwierdzonym przydomkiem hodowlanym. Suka hodowlana również nie jest przy tym psem przypadkowym, zakwalifikowanie jej do hodowli następuje bowiem na przeglądzie za zgodą sędziego kynologicznego. Ocenia się przy tym nie tylko wygląd zwierzęcia, choć ma on ogromne znaczenie, ale również jego cechy psychiczne. Naturalnie, wymogi, jakie muszą być spełnione przez sukę, aby otrzymała status hodowlanej, nie są żadną tajemnicą i można zapoznać się z nimi na stronie internetowej związku jeszcze przed wyrażeniem chęci uczestnictwa w przeglądzie. Osoby chcące sprawdzić swoich sił jako hodowcy psów rasowych muszą liczyć się z tym, że nakłada się na nie szereg obowiązków. Tu na pierwszy plan wysuwa się kontrolowanie hodowli, a w dalszej kolejności także utrzymanie psów w tak zwanej czystości rasy. Nie można zapominać też o tym, że cechy psychiczne psa rasowego nie są wcale mniej istotne niż jego wygląd odpowiadający wzorcowi. Hodowca musi więc układać szczenięta i odpowiednio szkolić psy pozostawione pod jego opieką, aby nie były one agresywne w kontaktach z ludźmi. Nie bez znaczenia wydaje się również odpowiednie żywienie psów pozostających pod opieką ma to bowiem wpływ na ich stan zdrowia. Duże znaczenie okazuje się mieć przy tym przygotowanie psów do udziału w wystawach, to właśnie w czasie ich trwania oceniane są bowiem możliwości hodowcy.

Hodowca, który ściśle przestrzega tego rodzaju zasad może dostąpić przywileju polegającego na zapisaniu zwierząt w księdze rodowodowej prowadzonej przez związek. Rodowód otrzymuje w takiej sytuacji każde szczenię, jego przyszły właściciel jest więc informowany o tym, jakie było kilka pokoleń przodków psa, który właśnie przyszedł na świat. Rodowód ma wyjątkowo duże znaczenie prestiżowe, jest bowiem uznawany za gwarancję czystości rasy psa i właśnie na jego podstawie psy są dopuszczane tak do wystaw, jak i do dalszej hodowli. Na podstawie rodowodu można również uzyskać odpowiedź na pytanie o to, jak bardzo wartościowi byli psi przodkowie, co z kolei pozwala na wyciąganie wniosków odnoszących się do powodzenia dalszej hodowli. Z psami rasowymi wiążą się jednak nie tylko korzyści, ale i pewne utrudnienia, a wśród tych najważniejszych na pierwszy plan wysuwają się choroby dziedziczne. Najpoważniejszym i najczęściej spotykanym zagrożeniem okazuje się w tym kontekście dysplazja stawu skokowego, jeśli więc przymierzamy się do zakupu szczenięcia rasowego warto upewnić się, że jego rodzice nie mieli problemu z ta przypadłością. Istnieje też grupa chorób typowych dla psów będących przedstawicielami konkretnej rasy, zawsze warto więc zadać w związku kynologicznym pytanie o jej charakter.

Na szczęście, prawdopodobieństwo wystąpienia chorób nie jest tak duże, aby zakup psa rasowego stawiać pod znakiem zapytania. Eliminacja przypadłości tego rodzaju jest zresztą kolejnym wyzwaniem stojącym przed dobrymi hodowcami. Niestety, należy liczyć się z tym, że nie wszystkie choroby ujawniają się natychmiast, wiele z nich może więc uaktywnić się nawet u tych psów, które początkowo były okazami zdrowia.

Dodaj komentarz