Myślę, że jest to istotny problem.
Dobre wprowadzenie dziecka w świat psa, który mieszka już z nami jest kluczowe. Pies nie może upatrywać w dziecku przyczyny nagle powstałych, nieuniknionych zmian i niedogodności (np. mniej czasu na pieszczoty, spacery), nowych zakazów i ograniczeń. Najgorszym błędem jest próba izolacji, wykluczenia psa z życia domu z nowo narodzonym malcem. Taka izolacja i tak w końcu nie powiedzie się, a powstała nieuchronnie, odsuwana w czasie konfrontacja jest zazwyczaj klęską do której sami doprowadziliśmy. Uniknijmy tego! Pamiętajmy, że w nowej sytuacji jest też pies i postarajmy się zadbać, aby od samego początku miał on w niej swoje miejsce. Jeżeli owo miejsce będzie przemyślane pies szybko odnajdzie się w nieco nowej roli i dalej będzie w pełni szczęśliwy, a dziecko będzie miało swojego pierwszego super przyjaciela.