Jak pies komunikuje się z człowiekiem?

puppy-228692_640Psy są niezwykle inteligentnymi stworzeniami i na swój sposób doskonale potrafią komunikować się z człowiekiem. Tutaj jednak najważniejsza jest rola człowieka, aby dane sygnały rozszyfrować we właściwy sposób. Jeśli właściciel psa będzie źle interpretował pewne charakterystyczne sygnały, może dojść do wielu nieporozumień i relacje na linii pies-właściciel zostaną zaburzone.

Najważniejsze sygnały

Właściciel powinien bacznie obserwować psa, aby mieć pewność, że ten nie próbuje dominować w domowym „stadzie”, bowiem z psem, który czuje się zbyt pewnie siebie i próbuje przejąć kontrolę nad właścicielem, mogą być same problemy. Jeśli pies przyjmuje jak najniższą postawę, ogon układa poniżej linii grzbietu, ale jednocześnie macha ogonem, dodatkowo próbuje polizać ręce właściciela, oznacza to, że traktuje właściciela jako swojego przywódcę i stara się to pokazać. Jeśli właściciel ignoruje takie zachowanie, pies dodatkowo może położyć się na grzbiecie – wcale nie jest to zachęta do zabawy, bowiem pies wówczas odsłania swoje najwrażliwsze części ciała, aby pokazać, że jest w pełni uległy. Tak samo zachowują się psy w stosunku do innych psów, gdy chcą pokazać swoją uległość.

Jeśli chodzi o kwestię agresji, tutaj raczej nie ma problemów z odczytywaniem sygnałów. Pies przyjmuje jak najbardziej wyprostowaną postawę, stawia uszy oraz ogon, jeży sierść, warczy. W ten sposób może zachować się zarówno w stosunku do człowieka jak i do innego psa. Takim zachowaniem przekazuje, że coś mu się nie podoba i może zaatakować, jeśli jego „prośba” o zaprzestanie czegoś nie zostanie spełniona.

Jak zachowuje się zbity z tropu, niepewny pies? Chowanie się za właścicielem czy uciekanie pod jakiś mebel wcale nie jest jedyną oznaką, że pies czuje się niepewnie czy wręcz boi się. Pies, który w jakiejś sytuacji nie czuje się pewnie… liże się po nosie! Zazwyczaj chodzi tutaj o sytuacje nowe dla psa.

Bardzo charakterystyczne są sygnały, jakie pies czyni, gdy chce się bawić. Szczekanie, energiczne machanie ogonem, kładzenie się na przednich łapach z zadem do góry i oczywiście… przynoszenie zabawki w pyszczku.

Machanie ogonem = zadowolenie?

Wiele osób sądzi, że kiedy pies merda ogonem, oznacza to jego zadowolenie, chęć do zabawy, do nawiązania przyjaznych relacji. Tymczasem, wcale tak nie jest, bowiem sygnały, które pies daje ogonem mogą oznaczać wiele innych rzeczy! Nie jest ważna sama kwestia machania ogonem, ale to, jaką ogon ma pozycję i z jaką częstotliwością pies nim wymachuje. A zatem…

Kiedy pies ma „luźny” ogon i wymachuje nim bardzo energicznie i z entuzjazmem, rzeczywiście oznacza to chęć do zabawy, duże zadowolenie. Kiedy jednak pies macha intensywnie, a jego ogon postawiony jest dość nisko – zahacza o zad, wówczas pies pokazuje swoją uległość.

Jeżeli natomiast ogon psa robi się sztywny i wymachuje nim bardzo wolno, jest to sygnał, że pies jest… zły! Z kolei jakiś niepokój lub zdenerwowanie pies okazuje poprzez sztywne ruchy ogona. Strach – ten sygnał raczej każdy potrafi rozpoznać – pies kuli ogon pod siebie. Jeśli zaś pies jest czujny, zainteresowany czymś , trzyma ogon około 45 st. poniżej lub trochę powyżej linii grzbietu.

Psie uszy

Jeśli uszy psa są postawione „na baczność” oznacza to, że jest czujny, nasłuchuje. Czasem trudno zinterpretować to, gdy pies kładzie uszy lub odchyla do tyłu. Może to bowiem oznaczać zarówno chęć pokazania uległości, strach, a nawet to, że pies czuje się dobrze i przyjemnie – wiele zależy tu oczywiście od sytuacji.

Znaczenie psiego wzroku

Oczy psa, psie spojrzenie naprawdę bardzo wiele mówi. Nie można wyzywająco patrzeć dominującemu psu w oczy, nie można też patrzeć w oczy obcym psom, o których nic się nie wie. Jest to bowiem pewnego rodzaju „zachęta” do rywalizacji o władzę, swoista prowokacja. Pies patrząc w oczy innego psa „toczy walkę” o dominację. Ten, który pierwszy odwróci wzrok, przegrywa. Jeżeli takie wzajemne wpatrywanie się trwa długo, pies może posunąć się dalej, zacząć warczeć, a nawet zaatakować, aby pokazać swoją pozycję. Z własnym psem można mieć kontakt wzrokowy, ale chwilowy, łagodny. Jeżeli pies ma szeroko otwarte oczy, oznaczać to może złość i agresję.

Dość łatwo można poznać intencje psa i jego nastrój po wyrazie jego pyska. Jeżeli wargi są napięte, a skóra na nosie jest zmarszczona, pies odsłania siekacze, oznacza to zarówno dużą pewność siebie oraz agresję. Jeżeli natomiast pies ma otwarty pysk i szeroko odsłania zęby, pokazuje uległość.

Uspokajanie czy ignorancja ze strony psa?

Psy czasem potrafią nieźle napsocić i choć zazwyczaj nie robią tego złośliwie czy specjalnie, właściciel potrafi czasem mocno zdenerwować się i nakrzyczeć na czworonoga. Psy wysyłają do człowieka pewne sygnały, które mają na celu uspokoić właściciela. Jeśli jednak właściciel nie umie tych sygnałów i zachowań odpowiednio rozpoznać, może posądzić psa o ignorancję i nieposłuszeństwo.

Pies próbuje uspokoić siebie i nas, gdy odwraca głowę lub całkowicie się odwraca. Psy często też stają się nieruchome lub zaczynają się bardzo wolno poruszać. Pies często rozładowuje napięcie w stresującej sytuacji… ziewając! Jeśli pies wyczuwa nerwową atmosferę i podejrzewa, że może dojść do walki czy to pomiędzy innymi psami czy też ludźmi, stara się wejść między nich w celu rozdzielenia i uspokojenia sytuacji.

Aby pies nie dominował…

Dominacja psa nad właścicielem to bardzo poważny problem, dlatego najlepiej byłoby go w ogóle nie tworzyć. A niestety w praktyce to właśnie ludzie zupełnie nieświadomie „podkładają się” swoim pupilom… Właściciel często myśli sobie, że danym zachowaniem, traktowaniem psa w określony sposób, nawiązują ze swoim czworonogiem wspaniałą więź, że dzięki temu pies będzie ich bardziej kochał, będzie wierniejszy i będzie się bardziej słuchał. Tymczasem zazwyczaj nie ma nic bardziej mylnego!

Szczeniak, który przychodzi do nowego domu, od razu powinien mieć jasno pokazane, „kto tu rządzi” i że tym kimś na pewno nie jest on! Jeśli poza właścicielem psa w domu mieszkają jeszcze inni ludzie, w tym dzieci, pies powinien wiedzieć, że w domowej hierarchii to właśnie on znajduje się na samym końcu. I nie prawda, nie jest to dla psa krzywdzące – wręcz przeciwnie! Pies zna swoje miejsce, przez co ma zapewnioną stabilizację i poczucie bezpieczeństwa.

Psa od razu należy szkolić, musi znać podstawowe komendy i reagować na nie. Psa nie wolno uczyć emocjonalnych powitań, by ten nie stawał na tylne nogi i nie skakał po ludziach, psu nie wolno pozwalać na spanie na fotelach, łóżkach i innych meblach, bo zacznie traktować je jako swoje własne terytorium. W przyszłości może zacząć reagować agresją, gdy zechce się go wygonić z danego miejsca, bo nie zrozumie, że to miejsce „pana”. Nigdy, ale to nigdy nie wolno psa całować w pysk! Dlaczego? Otóż, z tej prostej przyczyny, że psy liżące pyski innym psom ukazują w ten sposób swoją uległość!

Pies musi mieć ustalone pory posiłków (miska nie może być pełna cały czas) oraz wyjść na zewnątrz w celu wypróżnienia się (zawsze około 20 minut po posiłku). Jeśli właściciel owych pór nie ustali, pies sam zacznie je sobie wyznaczać, a tym samym rządzić w tym aspekcie. Gdy poczuje, że właściciel jest uległy, zacznie posuwać się dalej i dalej!

Jeśli już popełnimy błąd i pozwolimy na to, by pies zdominował nas, musimy jak najszybciej to zmienić. Najlepszym rozwiązaniem będzie wizyta u behawiorysty lub trenera. Dominującego psa można też na jakiś czas wyrzucić z domowego „stada”, tj. całkowicie go ignorować, ani nie karać, ani nie nagradzać. Gdy poczuje, że jest mniej ważny, zacznie ulegać, bo będzie chciał powrócić do stada.

Dodaj komentarz