Jak wychować szczeniaka?

Briard_R_01_PuppyWychowanie szczeniaka na mądrego, dorosłego psa wcale nie jest łatwym zadaniem. Jeśli uważamy, że psa po prostu wystarczy kochać, nie bić i zapewnić mu pożywienie, aby był grzeczny i wierny, szybko powinniśmy zweryfikować naszą wiedzę na temat tych czworonogów. W przeciwnym wypadku, zupełnie nieświadomie, możemy zrobić krzywdę i sobie i psu. Na czym zatem polega wychowanie szczeniaka, na co zwrócić uwagę?

Właściciel psa – autorytet i przywódca

Każdego zdrowego psychicznie psa można wychować tak, aby stał się on wiernym, posłusznym i przyjacielskim towarzyszem. Pies jednak sam się nie wychowa i jeśli sądzimy, że pewne umiejętności (jak przykładowo załatwianie potrzeb fizjologicznych na zewnątrz czy ładne chodzenie na smyczy) pies nabędzie sam „z wiekiem”, jesteśmy w ogromnym błędzie. O ile człowiek lubi sam o sobie decydować i nie chce, aby ktoś nim kierował, o tyle pies po prostu potrzebuje swego rodzaju przewodnika, przywódcy stada. Potrzebuje kogoś, kto wskaże mu drogę do prawidłowego rozwoju i nabywania zachowań, które będą akceptowane przez „stado”.

Psy żyjące w grupach i przez dłuższy czas mające możliwość pozostania przy swojej matce, to od niej uczą się właściwych zachowań społecznych. Każdy nabywca psa chce jednak, aby pupil znalazł się możliwie jak najszybciej w swoim nowym domu i takim sposobem psy już nawet około ośmiotygodniowe odbierane są matkom i trafiają w ręce człowieka. Wówczas to ów właściciel staje się dla psa kimś najważniejszym i to na nim spoczywa ogromna odpowiedzialność za wychowanie psa.

To, jak pies będzie postrzegał właściciela, czy zaakceptuje go jako swojego „przywódcę” czy też będzie próbował go zdominować, w dużej mierze zależy od podejścia człowieka. Zanim więc nabędziemy psa, warto nieco wzbogacić swoją wiedzę teoretyczną na temat psów i tego, jak z nimi postępować. Jak się okazuje, znaczna część właścicieli psów nie ma kompletnie żadnego pojęcia o tym, jak należy postępować, nie ma też świadomości, że popełnia zupełnie podstawowe błędy, które teraz niewidoczne, mogą w przyszłości zaowocować ogromnymi problemami.

Test Campbella

Spora część właścicieli psów zapewne nawet nie słyszała o czymś takim. Tymczasem jest to bardzo praktyczny i pomocny test, któremu poddany powinien być absolutnie każdy szczeniak. Szczególnie potencjalni właściciele bardzo drogich ras powinni wręcz żądać od hodowcy przeprowadzenia takiego testu, zanim kupią psa. Czym zatem jest ten test i co daje nabywcy psa?

Na rzeczony test składa się pięć prób, które mają za zadanie odkryć cechy psychiczne oraz cechy charakteru psa. Test ujawnia między innymi to, jakie zdolności do uspołecznienia czy posłuszeństwa ma szczeniak, a także to, w jaki sposób reaguje na różnorakie rodzaje dominacji. Znając wyniki testu, który zresztą jest bardzo miarodajny, potencjalny właściciel otrzyma bezcenne wskazówki, od razu będzie wiedział, jak ma postępować z psem, będzie mógł w dużej mierze uniknąć metody „prób i błędów”.

W wyniku testu może okazać się przykładowo, iż właśnie ten konkretny pies, który teoretycznie ze względu na swoją rasę, świetnie nadaje się na towarzysza dzieci czy też starszych osób, wcale się do tego nie nadaje! Niektóre psy są bardzo uległe i chętnie się podporządkowują, ale za to wymagają wiele uczucia i troski, inne z kolei bardzo chcą dominować – test wykaże, jakie predyspozycje pies ma w tym względzie. Dzięki temu będzie można uniknąć bardzo nieprzyjemnej i niebezpiecznej sytuacji, w której pies (nawet nie wiedzieć kiedy!) zacznie dominować. Psy, które mają predyspozycje do przejmowania „władzy nad stadem” od samego początku powinny być traktowane bardzo stanowczo i „na dzień dobry” powinny jasno mieć pokazane, że to nie one są najważniejsze.

Aby pies nie zaczął dominować…

I tutaj wielu właścicieli psów nie zdaje sobie sprawy z tego, jak ważne jest to, aby nie dopuścić do dominacji psa nad człowiekiem. Niestety, ale taka dominacja wiąże się nie tylko z tym, że w pewnej chwili może stać się uciążliwe to, gdy pies zacznie „zagarniać” teren i chcieć więcej i więcej. Pies, który poczuje, że zdominował właściciela, może stać się najzwyczajniej na świecie agresywny i niebezpieczny – szczególnie wtedy, gdy właściciel nagle opamięta się i zapragnie przywołać psa do porządku. Sytuacji tej można uniknąć i warto o to zadbać. Jak?

Jeśli pewne zasady ustali się na początku, będzie to proste. Przede wszystkim w domu powinna być wydzielona „ludzka strefa”, do której pies od początku nie będzie miał wstępu. A zatem jasny zakaz wchodzenia i spania na łóżku, na fotelu, zakaz stania i „żebrania” przy stole, gdy właściciel je obiad itd. Pies powinien mieć swoje miejsce, legowisko, zabawki, miski z pożywieniem i wodą. O ile pies nie może mieć prawa ingerować w strefę ludzką, o tyle już człowiek jako przywódca ma prawo do ingerencji w strefę psa i to także psu należy jasno zaznaczyć. Nie jest prawdą, że pies, który nie może spać w łóżku i jeść z właścicielem, jest psem niekochanym czy zaniedbanym! Jest to pies, który zna swoje miejsce, ma postawione granice i dzięki jasnym zasadom ma poczucie bezpieczeństwa.

Uspołecznianie psa

To, że pies ma znać swoje miejsce w domu i w wiedzieć, że nie jest najważniejszy, nie oznacza, że ma żyć w odosobnieniu. Wręcz przeciwnie – psu należy poświęcać sporo uwagi, bawić się z nim i trenować. Im szybciej szczeniak nauczy się życia i właściwych zachowań w „społeczeństwie”, tj. z innymi psami i ludźmi (z gośćmi odwiedzającymi właściciela, z przechodniami etc.), tym lepiej. Pies, który zostanie odseparowany od świata zewnętrznego, może mieć później problem z jego zaakceptowaniem, może stać się lękliwy, wycofany, a nawet agresywny w stosunku do tego, co nowe i nieznane.

Szkolenie

Szkolenie psa, choć ogromnie ważne, jest ostatnim elementem. Kiedy już pies wie, że jego właściciel to jego przywódca, kiedy już zna swoje miejsce w domu, powinien przejść szkolenie zarówno z chodzenia na smyczy, przychodzenia na określoną komendę etc. Najlepsze efekty przynosi szkolenie, które w jakiś sposób połączone jest z zabawą, które jest dla psa przeżyciem bezstresowym. Właściciel w czasie szkolenia musi zachować spokój i cierpliwość. Każde dobrze wykonane ćwiczenie, polecenie powinno zostać nagrodzone czy to smakołykiem czy też pochwałą słowną.

Dodaj komentarz