Przebieg porodu u suki

Terrier_mixed-breed_dogKiedy suka jest w ciąży, właściciel jest odpowiedzialny za to, aby zapewnić jej odpowiednią opiekę. Podobnie jest w przypadku samego porodu. U psów jakiekolwiek trudności i komplikacje w czasie porodu występują wyjątkowo rzadko, dlatego też zazwyczaj każda suka świetnie radzi sobie sama. Nie można ingerować w poród, jeśli nic złego się nie dzieje, ale trzeba „trzymać rękę na pulsie”, gdyby jednak coś poszło nie tak… Jak zatem wygląda poród u suki, jak się do niego przygotować?

Przed porodem

Książkowa ciąża u psów trwa średnio 63 dni czyli dziewięć tygodni. Nie ma jednak możliwości potwierdzenia w stu procentach konkretnego dnia zapłodnienia, dlatego też od chwili kopulacji do momentu porodu może minąć od około 56 do 72 dni. Owa dolna granica również jest jak najbardziej bezpiecznym terminem, ponieważ płody są już na tyle wykształcone, że są w stanie przeżyć poza ciałem matki.

Podczas ostatnich dni przed porodem pojawia się bardzo wiele oznak, które jasno wskazują na to, że poród naprawdę jest tuż, tuż. Właściciel suki powinien więc bacznie obserwować, aby odpowiednio wcześniej przygotować się do tego wydarzenia – także psychicznie, bowiem dla wielu właścicieli poród ich suki jest wyjątkowo dużym przeżyciem. Zaraz przed porodem w żadnym wypadku nie wolno niczego zmieniać (wprowadzać nowych mebli, zmieniać ich ustawienia, zostawiać ciężarną sukę z obcymi ludźmi etc.), bowiem może to wywołać zupełnie niepotrzebny i niewskazany stres.

Już około 6-7 tygodnia ciąży należy przygotować suce specjalny kojec porodowy, aby mogła się do niego przyzwyczaić, zacząć w nim sypiać. Niejedna suczka jednak nie korzysta z takiego rozwiązania i samodzielnie buduje sobie tak zwane „gniazdo porodowe”. W takiej sytuacji trzeba uszanować jej wolę i pod żadnym pozorem nie wolno w tym przeszkadzać.

Poza przygotowaniem czysto psychicznym, należy przygotować się również „technicznie”. Jeśli poród przebiegnie prawidłowo, właściciel „nie kiwnie palcem” i wręcz nie powinien ingerować. Zawsze jednak powinno się liczyć z ryzykiem powikłań, dlatego też należy przygotować podstawowe przybory takie jak nożyczki, które posłużą do przecięcia pępowiny, nić (do zawiązania pępowiny), środki dezynfekujące, ligninę, ręczniki.

Poród niebawem!

Oznaki tego, że poród nastąpi najprawdopodobniej w ciągi kilku lub kilkunastu godzin są dość widoczne. Boki oraz brzuch zapadają się dość nagle (rozluźniają się więzadła macicy oraz mięśnie brzucha), suka zaczyna się mocno niepokoić, niemal całkowicie traci apetyt, srom jest bardzo nabrzmiały, w sutkach gromadzi się mleko (u wieloródek wcześniej występuje wypływ siary), w szparze sromowej pojawia się śluzowaty szklisty wypływ oznaczający, że czop śluzowy rozpuszcza się torując drogę szczeniakom przyjście na świat. Niezwykle istotną oznaką zbliżającego się porodu są skoki temperatury. Psy mają zazwyczaj temperaturę około 38,5 st. C. Aby zaobserwować skoki temperatury, należy mierzyć ją minimum trzy razy w ciągu dnia – jeśli „skacze” z ponad 38 st. do 37 st. C i odwrotnie, poród nastąpi niebawem.

To już poród!

Poród zaczyna się w chwili, gdy pojawiają się pierwsze skurcze macicy – skurcze porodowe. Etap ten może trwać nawet do ośmiu godzin i wówczas suka będzie bardzo niespokojna. Jeszcze nie będzie się pokładać, ale chodzić nerwowo, może drapać posłanie, piszczeć, może również przyglądać się swojemu brzuchowi. Możliwe, że będzie popuszczać kał oraz mocz.

Kiedy już rozpocznie się „właściwy poród”, tj. rodzenie płodów, suka położy się na boku lub też przysiądzie i będzie parła. Niedługo powinno urodzić się pierwsze szczenię. Będzie ono owinięte błonami płodowymi. Jeżeli wszystko będzie przebiegać zgodnie z planem, suka rozgryzie błony oraz pępowinę. Kolejne szczeniaki powinny urodzić się znacznie szybciej – najwięcej w dwugodzinnych odstępach czasu. Jeżeli stanie się inaczej i po tym czasie nie nastąpi poród kolejnego szczeniaka, należy wezwać weterynarza. Trzeba obserwować czy po porodzie każdego szczeniaka wydalone zostaje również zielonkawe łożysko. Ciekawostką jest, iż zazwyczaj suka zjada łożyska. Kolejna kwestia to oczyszczenie i nakarmienie szczeniaka – najczęściej suka od razu zajmuje się małymi. Kiedy już poród dobiegnie końca, należy umyć srom suki, a także sierść oraz łapy.

Problemy w czasie porodu

Problemy zdarzają się niezwykle rzadko, ale nie można wychodzić z założenia, że na pewno nie wystąpią. I tak, może zdarzyć się, że szczenię zablokuje się w drogach rodnych. Wówczas należy pomóc suce poprzez bardzo delikatne złapanie szczeniaka za skórę – nie można jednak szarpać czy ciągnąć. Nie wolno też wyciągać małego za ogon lub łapy. Może również zdarzyć się, że suczka nie będzie zainteresowana swoim małym po porodzie. W takiej sytuacji trzeba samodzielnie uwolnić szczeniaka z błon i obciąż pępowinę, a następnie przystawić do sutka.

Bywają jednak i o wiele poważniejsze przypadki, kiedy to przykładowo ogólny stan suki w czasie porodu bardzo się pogarsza, jeżeli z dróg rodnych przed porodem wydostaje się wydzielina o zielono-czarnym kolorze, kiedy suka dostaje drgawek (tężyczka poporodowa).

Od razu też należy wezwać weterynarza, jeśli po upływie terminu porodu, suka nie wykazuje żadnych oznak zbliżającego się rozwiązania, kiedy przerwa pomiędzy rodzeniem następnych szczeniaków jest dłuższa aniżeli wspomniane dwie godziny, kiedy po dwóch godzinach pomimo parcia nic się nie dzieje, a także w sytuacji, gdy pomimo odejścia wód płodowych poród nie następuje (również po dwóch godzinach).

Po porodzie

Kiedy poród skończy się i przebiegnie bez żadnych komplikacji, szczeniaki mają się dobrze, sukę trzeba zostawić, aby mogła odpocząć. Przez pierwsze dni prawdopodobnie nie będzie chciała wychodzić na spacery, więc trzeba będzie ją do tego nieco zmusić. Cały czas też musi mieć dostęp do świeżej wody oraz wysokobiałkowej karmy. Przez pierwsze trzy tygodnie nie powinno się zbytnio ingerować i odciągać suki od małych.

Dodaj komentarz