Psia glista – niebezpieczna dla dziecka!

dog-340477_640Psy mogą zachorować na bardzo różne schorzenia, wiele z nich to choroby niestanowiące zagrożenia dla ludzi, jednak są i takie, które są niebezpieczne, zwłaszcza dla małych dzieci. Jedną z takich właśnie chorób jest glistnica, którą wywołuje glista psia, czyli Toxocara canis.

Występowanie

Jeżeli pies nie został zarażony glistą psią przez matkę jeszcze w czasie jej ciąży (a sytuacja taka zdarza się często, ponieważ larwy glisty przechodzą przez łożysko do płodu), to i tak ma ogromne „szanse” na zarażenie niemal wszędzie. Niemal 70 proc. szczeniąt oraz nawet do 40 proc. dorosłych psów jest zarażonych glistą psią. Problem ten występuje szczególnie w dużych hodowlach, ale także na miejskich terenach, w parkach, bowiem jaja znajdują się w psich odchodach. Nietrudno zaś o to, aby pies zjadł odchody (częste zjawisko) czy też po prostu wszedł w nie, a następnie wylizał się.

Niebezpieczeństwo

Zwłaszcza rodzice małych dzieci powinni zdawać sobie sprawę z powagi sytuacji, bowiem glista psia jest bardzo niebezpieczna dla dziecka. Dlatego też szczeniaka należy odrobaczyć już nawet w drugim tygodniu jego życia! Często przyjęte jest, że psy odrobacza się później, tj. w około 8 tygodniu życia. Jest to jednak stanowczo za późno, bo pies zarażony już jako płód, wydala pierwsze jaja z kałem już około 3. tygodnia życia. Glistnica psia u dzieci najczęściej objawia się uszkodzeniem gałki ocznej, jeśli wcześniej nie podejrzewa się możliwości zarażenia.

Objawy u psa

Problem polega na tym, iż właśnie zdecydowana większość psów nie ma żadnych objawów glistnicy. W związku z tym, każdy odpowiedzialny właściciel psa, a tym bardziej właściciel, który jest jednocześnie rodzicem małego dziecka, nie powinien bagatelizować problemu, ale od razu wyjść z założenia, że pies może mieć glistnicę. Psa zatem tak czy inaczej należy odrobaczyć – nie jeden raz ale kilkakrotnie, o czym za chwilę. W przypadku wątpliwości można wykonać badanie kału na obecność pasożytów.

Objawy glistnicy mogą występować jedynie u mocno zarobaczonych psów. Wówczas mogą pojawić się wymioty, biegunka, wyciek z nosa oraz kaszel. Ponadto u szczeniaka można zaobserwować rozdęty brzuch, brak chęci do zabawy. Choroba ta raczej nie jest bardzo groźna dla psów i nie prowadzi do śmierci. Choć zdarzają się przypadki śmierci, jeśli u mocno zarobaczonego psa dochodzi na przykład do zatkania jelit.

Odrobaczanie

Nie ma sensu zastanawiać się nad tym, czy pies jest zarażony czy nie. Nawet jeśli nie, może zarazić się w każdej chwili w czasie spaceru, a następnie przenieść chorobę na człowieka. Jeśli ma się psa, należy go regularnie odrobaczać! Jak już zostało wspomniane, pierwsze odrobaczanie powinno nastąpić nie później niż w 2-3 tygodniu życia szczeniaka. Kolejne należy powtarzać co dwa tygodnie, aż do 3. miesiąca życia psa. Później raz na miesiąc do ukończenia 1. roku życia. Kiedy pies będzie starszy, należy go odrobaczać minimum dwa razy w roku. Można do tego celu używać zarówno specjalnych zawiesin, past lub tabletek (podanie doustne) bądź też środków, które aplikuje się na skórę.

Dodaj komentarz