• Przewód pokarmowy:
  • pysk
  • gardło
  • przełyk
  • żołądek
  • jelito cienkie
  • jelito grube
• Dwa wielkie gruczoły:
  • wątroba
  • trzustka

Dla psa w pożywieniu bardzo dużą rolę odgrywa zapach. Smak ma drugoplanowe znaczenie. Narząd węchu psów jest bardzo rozbudowany, przeciętnie psy mają 80–220 milionów komórek węchowych, człowiek ma ich od 2 – 10 milionów. Kubki smakowe psa są znacznie mniej liczne i występują w liczbie około 1700, natomiast człowieka jest to około 9000.

Jakość uzębienia i budowa szczęki powodują, że pies jedząc miażdży pożywienie i praktycznie nie jest w stanie go przeżuwać. Pokarm jest więc przełykany w niezbyt dobrze rozdrobnionych kęsach. Pies przełyka kawałki pożywienia i robi to w dość dużym tempie. Enzymy trawienne są wydzielane dopiero w żołądku, nie jak u nas wstępnie już w jamie ustnej. Kwas żołądkowy u psów jest stosunkowo mocny, stanowi to świetną ochronę antybakteryjną np. chroniąca psa w znacznym stopniu przed chorobami pochodzenia bakteryjnego od nieświeżych, zanieczyszczonych pokarmów. M.in. dlatego właśnie pies może zjeść coś „na ulicy” i nie ma problemów z żołądkiem. Krótki układ pokarmowy psów jest przystosowany do trawienia głównie pokarmów o dużej zawartości białka, jak mięso. Słabo radzi sobie z pokarmem roślinnym. U psów stosunek długości jelita do długości ciała ma się jak 5: 1, u roślinożerców jest to koło 20:1, a u człowieka 12:1. Średni czas trawienia przez psa jest różny u różnych osobników, ale wacha się dla naturalnych posiłków w granicach około 4-6 godzin, dla suchej karmy jest to 10-12 godzin, u człowieka przeciętnie jest to 12–24 godzin. Krótki czas trawienia sprawia również, że niebezpieczna flora bakteryjna nie ma czasu na rozwój. Pies będąc umiarkowanym mięsożercą, ma dość „krótki” układ trawienny dobrze przystosowany do  trawienia mięsa (białka), które jest bardzo ważnym składnikiem jego diety.

Niepokojące objawy

Prawidłowo funkcjonujący układ pokarmowy, jest warunkiem zdrowia psa. Niedomagania są szybko widoczne po niewłaściwym formowaniu kału.  Jednym z takich niepokojących objawów jest pojawienie się w nim krwi.
Kał z krwią najczęściej zwiera również domieszkę śluzu pochodzącą z uszkodzonego fragmentu przewodu pokarmowego.  W różnych przypadkach, krew pojawia się albo każdorazowo lub w pewnych odstępach czasu.  Jej jasne krwiste zabarwienie świadczy, że pochodzi z końcowego odcinka jelita, natomiast ciemny brunatny kolor często ze śluzem świadczy o pochodzeniu z głębiej położonych fragmentów układu pokarmowego.

Rozpoznanie, niektóre z przyczyn

• Bardzo duża ilość krwi określana, jako krwotok- jest on bardzo niebezpieczny i wymaga natychmiastowego zabiegu weterynaryjnego. Niektóre z przyczyn, to pęknięcie chorego, owrzodzonego odcinka jelita, mechaniczne, poważne uszkodzenie jelita po zjedzeniu ostrego przedmiotu. Szczególnie podatne na zjadanie dziwnych przedmiotów są szczenięta.
• Nawracająca obecność krwi w stolcu, brunatnej lub skrzepów, lub krwi przypominającej trochę fusy po kawie może być objawem choroby wrzodowej. Konieczna diagnostyka weterynaryjna i badania endoskopowe.
• Obecność śladowych ilości krwi wraz z niewielką domieszką śluzu w przewlekle luźnym kale. Przyczyną może być mechaniczne podrażnienie, nadmierna perystaltyka i mikro uszkodzenia jelita spowodowane zbyt częstym wydalaniem nieprawidłowo uformowanego kału. Częstokroć do takich przypadków dochodzi u szczeniąt w związku ze stresem po zmianie otoczenia. U psów dorosłych, jak i u szczeniąt przeważnie przy zarobaczeniu, połknięciu jakiegoś przedmiotu, zatruciu pokarmowym lub niewychwyconej nietolerancji pokarmowej na jakiś składnik diety. Należy pozostając w kontakcie z weterynarzem przede wszystkim doprowadzić przewód pokarmowy do ustabilizowania jego pracy. Objawy powinny ustąpić w kilka dni po powrocie do prawidłowego formowania kału. Gdy objawy nie ustępują lub nadal pojawia się krew w normalnie uformowanym kale należy ponownie zgłosić się z psem do weterynarza. W żadnym przypadku nie wolno doprowadzić do odwodnienia psa, przy każdym rozwolnieniu należy zadbać o uzupełnienie elektrolitów, jest to szczególnie ważne u szczeniąt.
• Obecność śladowych ilości krwi wraz z niewielką domieszką śluzu w normalnie uformowanym lub częściej rozluźnionym kale może być spowodowane zarażeniem pierwotniakami, bakteriami lub być wywołane czynnikami pochodzenia wirusowego. Do diagnostyki należy przebadać kał w kierunku gardiozy, kokcydii, włosogłówki, pasożytów jelita i innych zalecanych przez weterynarza. Weterynarz również wykluczy podłoże wirusowe, np. parwowirozę.
• Obecność krwi w kale może być też spowodowana niedomaganiami ze strony trzustki, przy przewlekłych objawach występowania krwi w kale należy przeprowadzić diagnostykę jej funkcjonowania. Badania na poziom enzymów: trypsyny, lipazy, amylazy będą tu wskazane.

• regularnie odrobaczając psa/badając kał na obecność wszelkich pasożytów;
• dbając, aby pies nie zjadał przedmiotów, szczególnie jeżeli stwierdzimy, ze nasz pupil ma do tego tendencję;
• dbając o zbilansowaną dietę i odpowiednie podawanie co do czasu i ilości pożywienia – układ trawienny psa musi mieć czas na strawienie, wydalenie i regenerację nie pozostawiajmy całodobowego dostępu do miski pełnej jedzenia;
• pies musi mieć stały dostęp do wody, jej notoryczny niedosyt może również powodować obstrukcje i następstwa w chorobach układu pokarmowego;
• redukując stres, np. stopniowe przyzwyczajanie psa do samodzielnego pozostawania w domu;
• regularnie wyprowadzając psa – brak regularnych spacerów może powodować stany zapalne układów pokarmowego, jak i moczowego.