logo Szczenięta.pl - kochamy psy i szczenięta

Odwiedzający

Szczenięta.pl przegląda teraz 84 gości i 1 użytkownik 

Zobacz co napisali

Przyjście na świat dziecka to wielkie wydarzenie w skali całej rodziny. Zmiana stylu życia domowników wobec tego wspaniałego wydarzenia jest nieunikniona. Wobec tego mamy szukają informacji, porad jak maja się zachować, co mają zrobić w różnych nowych dla nich życiowych sytuacjach. Porady są czerpane z rozmów z bliskimi, konsultacji lekarskich, poradników, pism, telewizji, radia, Internetu i innych źródeł. Pomimo tak szerokich możliwości dokształcenia się, znalezienie się w nowej sytuacji dla wielu rodziców nie jest proste i wymaga sporo wysiłku.
Wyobraźmy sobie sytuację, że rodzice niemający doświadczenia zostają odcięci od wszelkich źródeł pomocy i od informacji, zostają zdani sami na siebie. Nie dostają porad udzielanych mamie już w szpitalu, nie mają wsparcia rodziny, wreszcie kontaktu i możliwości pozyskania wiedzy skądinąd. Już pierwszego dnia ogrom nowych sytuacji, w których nie umieliby się odpowiednio zachować spowodowałby u nich bardzo wysoki poziom stresu, nie mówiąc już o skutkach, jakie taka sytuacja przyniosłaby dla malucha.
Więcej …

Nowe komentarze

źródło RSS dla komentarzy

Rasy psów

Czy znasz te rasy?
  • Sznaucer miniaturowy
    Energiczny i pełen temperamentu. Rozbawiony mały pies, którego uwadze nic nie ujdzie. ...
  • Duży gończy gaskoński
    Poluje przeważnie w grupie, ale też pojedynczo z myśliwym. Bardzo dobrze zsocjalizowany, jako ...
pumacom3
Elka
demar
SzP
REMORDEO
CadeBou
jagoda7751
reksio
zkluczwody
W oczekiwaniu na szczenię.

"Pies jest jedyną istotą na świecie, która bardziej kocha Ciebie niż samego siebie"./J. Billings /

W oczekiwaniu na szczenię

Pojawienie się w domu szczeniaczka to często wielkie przeżycie dla całej rodziny. Wiele osób kupujących psiaka dopiero zaczyna przygodę ze zwierzętami, nie wie, co powinno kupić oraz jak przygotować dom na jego przyjazd. Jego pobyt w naszym domu ma być zarówno przyjemny dla niego jak i dla nas. Przygotowania do przyjęcia szczenięcia nie wymagają od nas encyklopedycznej wiedzy - wystarczy pomysł, zdrowy rozsądek oraz zapas gotówki na wyprawkę.

Ale po kolei … Decyzja o zakupie szczenięcia podjęta. Wybraliście już rasę i hodowlę, od której nabędziecie swoje maleństwo. Wiecie już, czy będzie to piesek, czy suczka. Byliście w hodowli i rozmawialiście z hodowcami. Od nich otrzymaliście informacje, że możecie po nie przyjechać jak osiągnie wiek 7-8 tygodni. Macie czas na poczynienie kroków na jego przyjęcie.

Szczeniak jest jak małe dziecko, łatwo może zrobić sobie krzywdę. Od momentu kiedy z Wami zamieszka, cała odpowiedzialność za niego spadnie na Was. Musicie odpowiednio przygotować miejsca, w których będzie przebywał oraz dokonać zakupu wyprawki.


więcej >>>
Mike
 Obecnie istnieje około 500 różnych ras psów uznanych przez różne kluby na całym świecie.Stado bydła prowadzone w asyście psów. FCI - międzynarodowa organizacja z 84 państwami członkowskimi uznaje 339 z tych ras. American Kennel Club uznaje 164 rasy, Australian National Kennel Club - 98 ras, Canadian Kennel Club - 202 rasy, Kennel Club (UK) - 210 ras, New Zealand Kennel Club - 204 rasy, a United Kennel Club uznaje 358 ras. Liczby te są orientacyjne, nie można dokładnie ustalić ile jest ras psów na świecie, ponieważ hodowcy cały czas pracują nad nowymi rasami. Wiele z nich nie jest uznawanych przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI). Ogromna liczba psich ras spowodowana jest wieloma różnymi funkcjami, jakie psy pełnią obecnie lub pełniły w przeszłości. Możemy wśród nich wyróżnić kilka podstawowych grup - typów psów.

 Psy pasterskie, zaganiające i stróżujące. Kiedyś człowiek sam pilnował swoich stad. Szedł przeważnie na przód, a za nim postępowało stado prowadzone przez oswojonego przewodnika stada. Pasterzowi towarzyszyły silne psy, chronione przed niepogodą gęstą, czasem długą okrywą włosową. Pilnowały one stada nocą i broniły go przed wilkami, innymi drapieżnikami, a także przed złodziejami. Ich szyję zabezpieczała stalowa obroża nabijana kolcami. Broniły one egzystencji ludzi, miały zatem nieocenioną wartość i hodowano je z największą troskliwością nawet, jeśli nie odpowiadało to naszym wyobrażeniom o hodowli psów rasowych. Wygląd zewnętrzny ukształtował się na podstawie wymagań środowiskowych np.: postura zależała od rzeźby terenu, barwa sierści od kolorytu otoczenia, rodzaj sierści od warunków klimatycznych itd. Przede wszystkim jednak liczyła się ich sprawność. Obecnie psy pasterskie pracujące przy stadach można spotkać jeszcze tylko w górzystych regionach Europy Południowej i Wschodniej, a także w Azji, gdzie wciąż występują wilki i niedźwiedzie. Wszystkie psy pasterskie łączy charakter, który jest odbiciem ich pierwotnej funkcji. Nie są to psy pieszczochy, a w kontaktach z obcymi pozostają ostrożne i nieufne. Ich wspólną cechą jest wybitny popęd do pilnowania i obrony stada, szczególnie po zmierzchu. Przyzwyczajone do dużej samodzielności i ciężkiej pracy, psy te wymagają konsekwentnego, ale w żadnym razie nie nadmiernie surowego prowadzenia. Właściciel takiego psa musi okazać mu dużo zrozumienia. Psy pasterskie mają często bardzo rozwinięty instynkt stadny, od szczeniaka, więc muszą się nauczyć podporządkowania człowiekowi. Szybko rosnące, silne i pełne temperamentu, najlepiej czują się z panem, który pod względem fizycznym jest podobny do nich. Psy zaganiające są zdolne do obrony, mocno zbudowane, pełne siły i woli postawienia na swoim. Kiedyś handlarze wieźli na targ bydło, owce i trzodę często pokonując bardzo długą drogę. Pies pędził wtedy stado i chronił je przed złodziejami. Psy stróżujące ukształtowano dopiero wtedy, gdy przetrzebiono wilki i inne drapieżniki. Ciężkie psy pasterskie spełniły zatem swoją rolę. Niektóre z tych psów przetrwały jako psy obrończe w dużych gospodarstwach. Rolnictwo rozwijało się, stada owiec powiększały, ponieważ przemysłowa obróbka wełny dawała duże możliwości zbytu. Pasterz zaczął więc potrzebować zwinniejszego, mniejszego psa, pracującego nie tak samodzielnie jak dotychczasowy pies pasterski. Jego funkcja miała polegać nie na obronie, ale na zaganianiu i otrzymywaniu stada w gromadzie. Pies musiał reagować na każde skinienie swojego pana, ale zarazem umieć działać w pewnych sytuacjach bez polecenia. Wybierano więc do pełnienia tej funkcji silne psy wiejskie, które ze względu na bliski kontakt z człowiekiem mały cechy niezbędne do tej nowej pracy. Wszędzie na Starym Kontynencie powstawały też rodzime rasy psów stróżujących. Ich wygląd ukształtowały wymagania związane z rodzajem terenu i warunkami klimatycznymi. Psy zaganiające, towarzyszące dużym stadom w długich wędrówkach, są ogólnie silniejsze, maja rozwinięty instynkt obronny i wymagają bardziej konsekwentnego postępowania niż psy stróżujące, które pomagały pasterzom zaganiać owce do zagrody. Te pierwsze są przodkami wielu nowoczesnych ras psów użytkowych, np.: owczarka niemieckiego, owczarków belgijskich i francuskich. Drugie zaś to np.: collie, schapendoes, puli i polski owczarek nizinny. Wszystkie one są bardzo czujne i lubią szczekać.

 Psy stróżujące są przystosowane do pracy. Pasterz nie ma zbyt wiele czasu, aby je układać. Pies musi więc sam możliwie szybko się uczyć i doskonale pracować. Musi mieć wrodzoną chęć do pracy i ścisłego kontaktu ze swoim panem. Psy stróżujące takie właśnie są. Dzięki temu są lubiane jako psy do towarzystwa, są bowiem inteligentne, przystosowują się do człowieka i dość łatwo je wychować. Nie mają tak silnego instynktu łowieckiego jak niektóre psy myśliwskie. Prawie wszystkie owczarki można określić jako wrażliwe, niektóre wykazują nawet szczególną skłonność do uległości. Dlatego w hodowli dużą wagę należy przykładać do otwartości i odwagi w charakterze psa. Często zaniedbuje się te cechy na rzecz eksterieru. Każdy, kto chciałby kupić psa stróżującego, powinien zwrócić uwagę na charakter zwierząt hodowlanych. Należy unikać psów bojaźliwych i agresywnych.

 Podział FCI na grupy może wprowadzić w błąd, bowiem wśród psów pasterskich znajdują się zarówno stróżujące jak i tzw. górskie. Psy zaganiające należą do grup I.1, I.2 i II.2, a stróżujące do grup I.1, III.1, V.3 i IX.5.

 Psy trzymane w domu i podwórzowe. Są to wszystkie rasy, których funkcja polega na pilnowaniu dobytku swojego pana. Pinczery i sznaucery (grupa FCI II.1) były kiedyś psami stajennymi. Ich najważniejszym zadaniem było tępienie szczurów i myszy, skąd pochodzi nazwa „rattler” (z języka niemieckiego Ratte – szczur). Obcinano im uszy, aby uchronić je przed zranieniem. W czasach, gdy konie były cennym majątkiem i niezbędnym środkiem transportu, psy te były po prostu niezastąpione. W porównaniu z wieloma innymi rasami wiodły one w zaciszu stajni nie najgorszy żywot, mając obficie mnożące się pożywienie. Stały kontakt z chłopcami stajennymi, woźnicami i jeźdźcami, hałasem i pośpiechem pozwolił im uzyskać opanowanie i siłę. Złośliwych osobników nie tolerowano, czujność natomiast zwłaszcza nocą była nagradzana. Przy łowieniu szczurów psy te wykazywały się zuchwałą odwagą i zwinnością. Nie mogły mieć oczywiście najmniejszych skłonności do włóczęgostwa. c.d.n.


Źródło: Eva-Maria Krämer, Rasy psów, "MULTICO" Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1996
 
Dodaj ten artykuł o psach do Grono.net Dodaj ten artykuł o psach do Blip Dodaj do Flaker Dodaj ten artykuł o psach do Pinger Wypowiedź o tym artykule o psach dla Wykop Wypowiedź o tym artykule o psach dla Gwar Wypowiedź o tym artykule o psach dla Delicious Wypowiedź o tym artykule o psach dla Digg Wypowiedź o tym artykule o psach dla Google Wypowiedź o tym artykule o psach dla Reddit Wypowiedź o tym artykule o psach dla YahooMyWeb Wypowiedź dla Naszej Klasy o tym artykule o psach Dodaj ten artykuł o psach do Kciuk.pl Dodaj ten artykuł o psach do Poleć.pl Dodaj ten artykuł o psach do Spis.pl Dodaj ten artykuł o psach do Yam.pl Opublikuj ten artykuł o psach w portalu MySpace
Artykuły o podobnej treści :

» Podatek dochodowy od hodowli psów.

Państwo nakłada na nas mnóstwo obciążeń podatkowych. Nawet w tak przemiłym gronie, jakim są miłośnicy czworonogów, fiskus znajdzie dla siebie źródło przychodów.Drodzy hodowcy, czy zastanawialiście się nad opodatkowaniem waszych...

» Rasowy, czy nierasowy?

  Niezbędnymi warunkami udomowienia psa były jego duża zdolność przystosowania się do otoczenia oraz instynkt stadny. Rasy powstały nie tylko na skutek używania zwierząt do różnych celów, lecz także dzięki naturalnym różnicom...

» Pies i jego historia, Część I

Cywilizacja rozpoczęła się wraz z udomowieniem roślin i zwierząt.   Wśród ludów paleolitu trudniących się zbieractwem i polowaniem zdarzały się plemiona obdarzone geniuszem technicznym czy artystycznym, ale żadne z nich przy swoim...

» Pies i jego historia c.d., Część VI – różne typy psów (molosowate, szpice...)

  (grupa FCI II.2) to ciężkie psy dogowate, używane już w czasach antycznych do polowań na grubego zwierza, a podczas wojny jako psy bojowe. Większość potomków tych dawnych psów bojowych jest w dalszym ciągu niezawodnymi obrońcami ludzi...

» Historia rasy AKITA INU.

Akita to rasa myśliwskich szpiców japońskich, przeznaczona pierwotnie do polowania na grubą zwierzynę - dzika, jelenia i czarnego niedźwiedzia oraz do ciągnięcia ciężkich ładunków.Akity istniały na Wyspach Japońskich 5000 lat temu i...

Dodaj komentarz

  • Postępując zgodnie z 'Regulaminem

    Serwisu
    ' możesz komentować wątki;

  • Zarejestrowani Użytkownicy korzystają z

    poszerzonych możliwości;

  • Ten komentarz odnosi się wyłącznie do

    powyższego artykułu/wątku;

  • Komentarze powinny być możliwie zwięzłe

    - tematyka to psy i szczenięta;

  • Komentarze nie są miejscem do reklamy,

    takowe będą usuwane.

Dziękujemy za Twój komentarz!

Kod antyspamowy
Odśwież


 
Przekaż nam swoje uwagi, sugestie, opinie pomocne w ulepszeniu aktualnie przeglądanej strony.

 
Facebook Twitter Kanał RSS o psach i szczeniętach
  • Podoba się, :) poleć znajomym na:

    Kanał RSS: Kanał RSS
Mapa z ogłoszeniami o psach