Zaloguj się!
Sonda
Co słychać?
- Mike — Pracuję na dobro Naj... społeczności miłośników piesków, od spaceru z Lobo do spaceru. Nadchodzą foto konkursy! — Użytkownik Szczenięta.pl od 05.09.2009
- asioolka0112 — ;-( — Użytkownik Szczenięta.pl od 20.05.2012
- bbmoldawa — Szukam pieska. — Użytkownik Szczenięta.pl od 19.05.2012
- mariola200868@ — hodowla sznaucerow miniaturowych pieprz i sol oraz cavalier king charles spaniel reproduktor — Użytkownik Szczenięta.pl od 20.03.2011
- zkluczwody — mam nowe szczenięta Jack Russell Terrirów, super!!!! — Użytkownik Szczenięta.pl od 15.04.2012
Subskrypcja
Odwiedzający
Szczenięta.pl przegląda teraz 86 gości i 1 użytkownik
Zobacz co napisali
| Przyjście na świat dziecka to wielkie wydarzenie w skali całej rodziny. Zmiana stylu życia domowników wobec tego wspaniałego wydarzenia jest nieunikniona. Wobec tego mamy szukają informacji, porad jak maja się zachować, co mają zrobić w różnych nowych dla nich życiowych sytuacjach. Porady są czerpane z rozmów z bliskimi, konsultacji lekarskich, poradników, pism, telewizji, radia, Internetu i innych źródeł. Pomimo tak szerokich możliwości dokształcenia się, znalezienie się w nowej sytuacji dla wielu rodziców nie jest proste i wymaga sporo wysiłku. Wyobraźmy sobie sytuację, że rodzice niemający doświadczenia zostają odcięci od wszelkich źródeł pomocy i od informacji, zostają zdani sami na siebie. Nie dostają porad udzielanych mamie już w szpitalu, nie mają wsparcia rodziny, wreszcie kontaktu i możliwości pozyskania wiedzy skądinąd. Już pierwszego dnia ogrom nowych sytuacji, w których nie umieliby się odpowiednio zachować spowodowałby u nich bardzo wysoki poziom stresu, nie mówiąc już o skutkach, jakie taka sytuacja przyniosłaby dla malucha. |
| Więcej … |
Nowe komentarze
Dasza - moskiewski stróżujący ...
fajny piesek daję max Więcej...
20.05.2012 17:23
komentator asioolka0112- Spragniony Shih-tzu
śliczne ujęcie ładny piesek Więcej...
20.05.2012 17:20
komentator asioolka0112 
Doskonała figurka małego Bokse...
Niestety nie mam pojęcia. Musi być dopracowana, bo bokser nieźle się wkrę... Więcej...
22.04.2012 13:24
komentator Mike
Rasy psów
Czy znasz te rasy?
Typowy, żwawy ruch i zawsze wesoło noszony ogon obrazuje radosnycharakter psa, szczególnie, ...
Mały pies, ale pewny siebie, czasami przeceniający własne fizyczne możliwości, zadziwiająco ...
Ostatnio dodane ogłoszenia
Wpisany przez Wojciech Kermes
poniedziałek, 13 czerwca 2011 14:05
Psy myśliwskie. Określeniem psa myśliwskiego obejmujemy wszystkie psy pomagające człowiekowi w czasie polowania we wszystkich jego odmianach. Strategię grupowego polowania opanowały najlepiej wilki. W wilczym stadzie są zawsze pojedyncze zwierzęta szczególnie uzdolnione w tym kierunku, dzięki czemu jest możliwy swoisty podział pracy. Sprzyja to przetrwaniu stada. Zdolności myśliwskie zawarte w genach psa ludzie wykorzystują przynajmniej od 10 000 lat. Dzięki doborowi hodowlanemu uzyskano specjalistów, dla których polowanie jest warunkiem egzystencji. Rozwój psów myśliwskich postępował wraz z rozwojem metod polowania i typów broni. Rasy psów myśliwskich podlegają ciągłym zmianom. Jest ich coraz więcej i są coraz bardziej wyspecjalizowane. Historia psów myśliwskich jest częścią historii kultury ludzkości.
Najstarszą formą polowania jest pogoń za dzikim zwierzęciem. Pies przewodnik odnajdywał ślad i prowadził sforę. W zależności od terenu i rodzaju zwierzyny, a także od tego czy polowano konno czy pieszo, potrzebowano różnych psów: szybszych, wolniejszych, lżejszych, cięższych, większych lub mniejszych. Do psów myśliwskich zaliczamy psy gończe (grupa VI) polujące w dużych sforach. Polowanie z dużą sforą, tzw. polowanie par force przeżywało swój rozkwit w feudalnej Francji. Polowano w ten sposób na jelenie i dziki, rzadziej na łosie lub lisy. W czasie Rewolucji Francuskiej psiarnie magnackie uległy zagładzie i wiele pięknych ras psów gończych wyginęło. Obecnie polowanie par force znów zdobywa coraz większą popularność, ale w niektórych krajach (w tym w Polsce) szczucie zwierzyny psami jest zabronione. Prócz psów pracujących w sforach do gończych należą też ogary. Z jednym lub dwoma ogarami poluje się na zające (rzadziej na lisy). Pies wolniejszy w biegu niż zając, nie chwyta go, lecz goni po jego śladzie z głośnym ujadaniem, napędzając go na myśliwego. Ogary europejskie są przystosowane do warunków glebowo-klimatycznych i zwierzyny swoich rodzimych rejonów. Wszystkie one odznaczają się wspaniałym węchem i dużą wytrzymałością. W Polsce jednak rzadko poluje się z ogarami. Szczególną pozycję wśród ogarów zajmują Śródziemnomorskie psy gończe (grupa V), wysmukłe, podobne do chartów, o dużych stojących uszach, bardzo popularne już w starożytnym Egipcie. Przetrwały one do obecnych czasów przede wszystkim na wyspach Morza Śródziemnego i na Wyspach Kanaryjskich. Posługują się na łowach węchem i wzrokiem, doskonale polują na króliki.Psy gończe są przyjacielskie i mają szlachetny wygląd. Nie można ich jednak polecać, jako psów rodzinnych do trzymania w domu. Trudno im zapewnić wystarczającą ilość ruchu i pohamować ich namiętność do gonienia za zwierzyną. Najmniejszy trop wyzwala w nich instynkt łowiecki, wtedy czasem zapominają o posłuszeństwie. Tylko Beagle może być dobrym psem rodzinnym i nadaje się do trzymania w domu, choć i on przypomina sobie czasami swoje łowieckie dziedzictwo. Posokowce szukają postrzelonej zwierzyny po sfarbowanym śladzie (posoce), są potomkami dawnych psów myśliwskich na dworze hanowerskim i gończych z obszaru alpejskiego. Małym psem gończym jest też Jamnik (grupa IV). Jego pierwotne zadania uległy zmianie i obecnie jest on użytkowany przede wszystkim jako norowiec. Poza tym jest jednym z niewielu psów myśliwskich, które są rozpowszechnionymi psami rodzinnymi trzymanymi w domu. We wczesnym średniowieczu polowanie z ptakami drapieżnymi uchodziło za najszlachetniejsze zajęcie mężczyzny. Nierozłącznie z tym związane były psy do polowań na ptactwo, płochacze (grupa VIII), wypłaszające dzikie ptaki, które jastrząb lub sokół chwytał w powietrzu. W późniejszych czasach płochacze naganiały ptactwo do dużych siatek. Psy te były przeważnie długowłose i przypominały obecne spaniele. Były one też przodkami wyżłów długowłosych. W Wielkiej Brytanii, która uchodzi za ojczyznę wyspecjalizowanych psów myśliwskich, spaniele i wyżły występują w równej liczbie. Cocker spaniele, zaliczane dziś do ulubionych psów rodzinnych, zostały wyhodowane do polowań. W zarośniętym terenie, niewidoczne dla myśliwego wyszukują zwierzynę, gonią ją ujadając i napędzają myśliwemu na strzał. Na skutek zmian naturalnego środowiska i rozwoju broni palnej, szybkostrzelnej i niosącej dalej, warunki polowania bardzo się zmieniły. Wyżeł (grupa VII) stał się niezbędny. Jego zadanie polega na tropieniu i wskazywaniu ptactwa i zwierzyny łownej. Ma on doskonały węch, a kiedy znajdzie się dostatecznie blisko ptactwa, które szuka schronienia na ziemi, jego ciało zamiera w typowej pozie – stójce. Jeśli myśliwy jest dostatecznie blisko, aby oddać celny strzał, pies na jego wyraźne polecenie płoszy kuropatwy i bażanty, które zrywają się do lotu lub wygania zające z kryjówki. Do momentu strzału pies musi zachowywać się spokojnie i cicho, siedzieć lub położyć się. Zadaniem retrivera (grupa VIII) jest odnalezienie i zaaportowanie ustrzelonej zwierzyny. W zależności od terenu są one wyspecjalizowane w aportowaniu z wody lub pola. Retriever nie potrzebuje szczególnego szkolenia do wykonywania swojej funkcji, ma po prostu dobry węch, a umiejętność aportowania ma we krwi. Ten pies najlepiej z wszystkich psów myśliwskich nadaje się na psa rodzinnego i do trzymania w domu, ponieważ nie chodzi samodzielnie po tropie i nie poluje na zwierzynę. Wszystkie teriery były lub jeszcze są psami myśliwskimi. Ich ciętość i aktywność na polowaniach na lisy, borsuki, wydry i szczury jest powszechnie znana. Teriery są obecnie popularnymi psami rodzinnymi i towarzyszącymi. Mają one wprawdzie zwyczaj obwąchiwania każdej mysiej dziury, ale ich pasję łowiecką można opanować dzięki odpowiedniemu prowadzeniu. Wszystkie one odznaczają się dużym temperamentem, dobrym zdrowiem, samodzielnością, inteligencją i pojętnością. Od psów myśliwskich, a konkretnie od zwierząt używanych w średniowieczu do łowów na dziki i niedźwiedzie, pochodzą także wszystkie bulteriery i psy dogowate. Wprawdzie niektóre bulteriery nadal służą do polowań na dziki, większość z nich nie ma jednak możliwości udziału w polowaniach. Podobnie dogowate. Wyjątek stanowią Fila brasileiro i Dogo argentino (grupa FCI II.2), polujące nadal na drapieżniki i grubą zwierzynę w swoich stronach rodzinnych. Także wśród szpiców znajdziemy pełne pasji łowieckiej psy myśliwskie (grupa FCI V.2). Charty (grupa X) są najszlachetniejszymi i najstarszymi psami myśliwskimi. Podczas polowania posługują się wzrokiem. Uciekającą zwierzynę potrafią gonić do całkowitego wyczerpania lub nawet zagonić na śmierć. Wśród nich są specjaliści na długi i krótki dystans, do polowań na pustyni, w stepie lub terenie górskim. Wszystkie charty są wrażliwe, często przymilne, pozostają jednak zawsze pełną tajemnic osobowością, nigdy niepodporządkowującą się do końca człowiekowi. Fascynująca uroda chartów sprawia, że kupują je ludzie niemający pojęcia ani o ich charakterze, ani o wielkiej potrzebie ruchu. Tylko niewielu właścicieli może zapewnić chartowi dostateczny wybieg. Prowadzenie na smyczy, dostosowywanie się do wolnego kroku człowieka jest męczarnią dla charta, choć znosi on to bez skarg. Wykorzysta jednak każdą okazję, aby uwolnić się i umknąć w wielkich susach. Wyścigi chartów za sztucznym zającem albo coursing, zastępujące wielu rasom chartów polowanie, stwarzają skromną możliwość zaspokojenia popędu łowieckiego psa. Miłośnik chartów powinien jeszcze ostrożniej niż wielbiciel innych psów myśliwskich rozważyć, czy będzie w stanie sprostać wymaganiom tych zwierząt, czy też z sympatii dla nich powinien zrezygnować z kupna. Obecnie faworyzuje się wszechstronne psy myśliwskie, które wypłaszają, wystawiają, szukają, odnajdują, aportują i w razie potrzeby wykazują także cechy obrońcy. Tych umiejętności wymaga się od psa na konkursach pracy psów myśliwskich. Odpowiedni chów i prowadzenie mogą niektóre psy myśliwskie przekształcić w psy rodzinne. Trzeba jednak zastanowić się, czy dla danego właściciela pies myśliwski będzie odpowiedni. Niepracujący pies myśliwski staje się niezrównoważony i uciążliwy. Czuje się on na pewno lepiej w rękach myśliwego, kiedy może zadośćuczynić wrodzonym popędom. Nie można dać się oczarować tylko urodą tych psów! Hodowcy i ich związki często zwracają uwagę na to, żeby pies o dobrych predyspozycjach łowieckich był użytkowany do polowań. Oprócz kilku wyjątków nie polecamy więc nie-myśliwym nabywanie szczeniaka psa myśliwskiego. Zawsze też powinno się zrezygnować z kupna takiego psa, jeśli nie pochodzi on z hodowli zarejestrowanej w związku kynologicznym. Źródło: Eva-Maria Krämer, Rasy psów, "MULTICO" Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1996
|
||||
Artykuły o podobnej treści :
» Pies i jego historia, Część I
Cywilizacja rozpoczęła się wraz z udomowieniem roślin i zwierząt. Wśród ludów paleolitu trudniących się zbieractwem i polowaniem zdarzały się plemiona obdarzone geniuszem technicznym czy artystycznym, ale żadne z nich przy swoim...
» Pies i jego historia c.d., Część VI – różne typy psów (molosowate, szpice...)
(grupa FCI II.2) to ciężkie psy dogowate, używane już w czasach antycznych do polowań na grubego zwierza, a podczas wojny jako psy bojowe. Większość potomków tych dawnych psów bojowych jest w dalszym ciągu niezawodnymi obrońcami ludzi...
» Wyżeł niemiecki długowłosy
ta jest na większości portali pomijana milczeniem, jednak jej przedstawiciele będący w rękach polskich miłośników i hodowców mogą poszczyć się osiągnięciami na wystawowymi oraz hodowlanymi.Pomijana lub traktowana marginalnie nawet w...
» Pies i jego historia c.d. Część III - najstarsze ślady psa
Najwcześniejsze, niewątpliwie należące do psów szczątki, znalezione zostały w Jerycho, w warstwach zwanych przez archeologów "poziomem podłogi gipsowej", w Tell al-Sultan. Zwierzęta te były prawdopodobnie psami-wilkami i należały do...
» Pies i jego historia c.d. Część V - różne typy psów
Obecnie istnieje około 500 różnych ras psów uznanych przez różne kluby na całym świecie. FCI - międzynarodowa organizacja z 84 państwami członkowskimi uznaje 339 z tych ras. American Kennel Club uznaje 164 rasy, Australian National...
Serwisu' możesz komentować wątki;
poszerzonych możliwości;
powyższego artykułu/wątku;
- tematyka to psy i szczenięta;
takowe będą usuwane.
Dziękujemy za Twój komentarz!