Uczymy dorosłego psa zachowania czystości w domu

German_Shepherd_Dog_standingWiele osób popełnia podstawowy błąd sądząc, iż tylko i wyłącznie szczenięta mają problem z zachowaniem czystości w domu, tj. załatwiają swoje potrzeby fizjologiczne przykładowo na dywanie czy na kanapie. Pies w absolutnie każdym wieku może mieć z tym problem. A dotyczy to głównie psów adoptowanych ze schroniska, dorosłych psów przygarniętych z ulicy, czy też po prostu psów, które są chore. Przygarniając do własnego domu dorosłego psa należy liczyć się z tym, że może wystąpić bardzo wiele problemów – w tym bardzo poważny i nieprzyjemny problem z zachowaniem czystości przez psa. Oczywiście, można czworonoga nauczyć zachowania czystości. Tylko jak to zrobić?

Dlaczego pies załatwia swoje potrzeby fizjologiczne w domu?

Zanim podejmiemy jakiekolwiek kroki w kierunku szkolenia psa z zakresu czystości, najpierw musimy ustalić, dlaczego dorosły pies nie potrafi zachować owej czystości. Jeśli posiadamy psa ze schroniska, bardzo prawdopodobnym powodem brudzenia w domu jest po prostu to, że pies trzymany był w schronisku w niedużej klatce i tam też musiał załatwiać wszystkie swoje potrzeby fizjologiczne i nie zna on innych sposobów.

Bardzo możliwe jest to, że pies ze schroniska nigdy nie miał właściciela lub też jego właściciel, zanim się go pozbył, nie przeprowadzał nauki czystości. Pies sam od siebie, „z wiekiem” nie nabywa umiejętności proszenia o wyjście na zewnątrz w celu oddania moczu i kału. Może zdarzyć się i tak, że przygarniemy ze schroniska psa, który nigdy nie był na zewnątrz!

Decydując się na adopcję psa ze schroniska czy w ogóle dorosłego psa, o którego przeszłości nic nie wiemy, musimy liczyć się z tym, że czeka nas ciężka praca – nauka podstawowych czynności, a co gorsza, konieczność oduczenia psa złych nawyków.

Obserwacja zachowań psa

Ważne jest to, aby początkowo psa w ogóle nie odstępować i cały czas bardzo dokładnie obserwować. Możliwa jest też sytuacja taka, iż pies początkowo nie będzie brudził w domu, ale zacznie to robić po kilku dniach czy tygodniach. Bardzo możliwe, że przyczyną takiego nagłego rozpoczęcia brudzenia jest albo stres albo jakaś choroba. Wówczas na pewno od razu należy udać się do weterynarza. Dopiero po wykluczeniu choroby czy też po leczeniu można zacząć naukę psa.

Jak rozpocząć naukę czystości?
Po pierwsze należy bardzo często wychodzić z psem – zawsze po jego przebudzeniu, a także najpóźniej 20 minut po posiłku. Warto zaprowadzać psa początkowo zawsze w to samo miejsce, aby kojarzył on (także na podstawie zapachu) z jaką czynnością wyjście w owo miejsce jest związane – taka taktyka zachęci psa. Warto również ustalić jakieś hasło, które zawsze w ten sam sposób będziemy wypowiadać, gdy pies zacznie oddawać mocz lub kał.
Jeśli pies „załatwi się” na zewnątrz, natychmiast powinien otrzymać jakąś nagrodę. Początkowo świetnie sprawdzi się nagroda w postaci jakiegoś psiego smakołyka. Później można przejść do pochwał słownych czy też pogłaskania – pies po prostu musi czuć, że właściciel jest zadowolony z tego, co przed chwilą zrobił.

Warto wiedzieć, jakie są charakterystyczne objawy tego, że pies zaraz odda mocz lub kał. Aby jednak je zauważyć, psa należy cały czas obserwować. Przede wszystkim do objawów tych należy między innymi popiskiwanie, wąchanie podłogi i oczywiście niespokojne zachowanie, kręcenie się, kucanie. Kiedy tylko to zauważymy, szybko musimy to przerwać przykładowo potrząsając skarbonką czy gwiżdżąc przy pomocy gwizdka i oczywiście od razu zabrać psa na zewnątrz.

Nie zawsze właściciel cały czas może być z psem. Jeśli więc musimy wyjść na jakiś czas i pies ma zostać sam w domu, warto przywiązać go na krótkiej smyczy do stołu czy innego miejsca, skąd nie uwolni się. Można też psa zamknąć w małej przestrzeni – na przykład w specjalnej klatce. Naturalnie pies musi mieć dostęp do wody, warto w dane miejsce przynieść posłanie.

Może to brzmieć nieco okrutnie, ale prawda jest taka, że psu nie stanie się krzywda i jednocześnie jest duża szansa, że nie wypróżni się, bo nie będzie chciał tego zrobić w miejscu, w którym ma spać i pić wodę. Metoda ta jest skuteczna, ale tylko pod warunkiem, że pies nie zostanie sam na dłużej niż cztery godziny. Później, jeśli poczuje ogromną potrzebę wypróżniania i tak to zrobi.

Psa nie można karcić!

Trzeba liczyć się z tym, że początkowo, wcześniej czy później, pies wypróżni się w domu i może nawet nie jeden raz. Na pewno jednak nie zrobi tego złośliwie, dlatego nie można go za to karać. Postępowanie jest proste, choć wymagające czasu – negatywne zachowania ignorujemy, pozytywne od razu nagradzamy.

Dodaj komentarz