Yorkshire terrier

yorkshire-terrier-361704_640Psy rasy yorkshire terrier czyli popularne yorki powstały już w połowie XIX wieku w Wielkiej Brytanii, a ich przodkami najprawdopodobniej są skye terrier, maltańczyk,  Clydesdale terrier oraz  Dandie Dinmont Terrier. Początkowo były one wykorzystywane do tępienia szczurów oraz myszy w domach biednych robotników oraz rzemieślników.

Wygląd

Są to malutkie pieski, których masa nie przekracza 3,2 kilograma. Należą one do Grupy 3 FCI. Yorki są psami długowłosymi, posiadają sierść prostą, która opada po obu stronach tułowia, mają przedziałek biegnący od nosa po koniec ogona. Budowa tej rasy jest zwarta i opływowa, sprawiają wrażenie proporcjonalnych i bardzo dumnych. Sierść na tułowiu jest całkowicie prosta i ma średnią długość, jest jedwabista i delikatna w dotyku. Najdłuższy włos powinien być na bokach głowy, u nasady uszu oraz na kufie. Umaszczenie powinno być ciemno-stalowo-niebieskie, nie może być błękitno-srebrzyste.

Temperament

Yorki są psami wyjątkowo energicznymi, sprytnymi, odważnymi i oddanymi. Są wesołe i ciekawe wrażeń oraz przygód. Panuje niestety stereotyp mówiący o tym, że yorki są psami „rozwydrzonymi”, agresywnymi, które cały czas szczekają i gryzą, jeśli tylko spróbuje się wysunąć rękę w ich stronę. I rzeczywiście, psy te mogą takie być i będą, jeśli będą niewłaściwe wychowywane. Jako że należą one do grupy terrierów, właściciel takiego psa musi jasno postawić granice i pokazać „kto tu rządzi”.

Naturalnie, nie chodzi o przejawianie agresji i wyższości w stosunku do psa, jednak pies musi wyraźnie wiedzieć, kto jest liderem w „stadzie”, taka wiedza jest mu niezbędna. A liderem powinien być właściciel psa! W przeciwnym wypadku to pies przejmie rolę owego lidera i w tym miejscu mogą zacząć się problemy wychowawcze. Dobrze wychowany york nie będzie przejawiał agresji, nie będzie nadpobudliwy czy płochliwy, nie będzie gryzł.

Problem właścicieli yorków jest często taki, że pozwalają oni swoim „pociechom” na wiele więcej niż pozwoliliby psom znacznie większym, bo przecież york „jest taki malutki, taki słodziutki, nieszkodliwy”. Mały pies tak samo jak i duży, może narobić sporo szkód i być prawdziwym utrapieniem, dlatego trzeba go rozsądnie wychować.

Tresura

Omawiana rasa należy do bardzo inteligentnych, dlatego ma predyspozycje do szybkiej nauki. Problem natomiast może polegać na tym, że yorkshire terriery są niesamowicie uparte, dlatego też właściciel musi wykazać się spokojem i opanowaniem, musi wytrwale i konsekwentnie dążyć do wyznaczonych celów. W przypadku yorków ważne jest to, by tresura była ciekawa, bo szybko się nudzą. Należy też zadbać o miłą, wesołą atmosferę w czasie tresury, aby ta kojarzona była przez psa z czymś przyjemnym. Psy te uwielbiają być chwalone i nagradzane, więc warto nie szczędzić im czułości, pochwał i smakołyków, gdy nauczą się nowej sztuczki.

Już od szczeniaka yorki powinny mieć kontakt nie tylko ze swoimi domownikami, ale z innymi psami i zwierzętami w ogóle, a także z dziećmi i obcymi ludźmi. Chodzi o to, aby w późniejszym czasie nie reagowały agresją i strachem na to, co jest nowe i obce.

Ćwiczenia

Yorkshire terriery nie muszą mieć wiele ruchu, ale uwielbiają spacery i rozmaite zabawy, w czasie których będą mogły spożytkować swoją energię. Właściciele yorków powinni pamiętać o jednej podstawowej sprawie – pies koniecznie musi być na smyczy! Dlaczego? Otóż, z tej prostej przyczyny, że jest to właśnie mały, słodki i bardzo popularny piesek, który może nie wrócić już po pierwszym spacerze w parku bez smyczy, bo zostanie… ukradziony! Jeśli właściciel chce, aby pies wybiegał się bez smyczy, powinien zadbać o jakiś ogrodzony teren (przykładowo własny ogród, boisko etc.) lub też nie spuszcza oczu z pupila, jeśli spuści go ze smyczy w parku.

Ulubione warunki życia

Jest to pies, który dobrze czuje się wszędzie i z każdym, o ile tylko zostanie odpowiednio wychowany. Nie powinien tylko być trzymany „przy budzie”.

Dodaj komentarz